(geen titel)

Mijn lievelingsrecepten van dit moment

Mijn kast met kookboeken begint voller en voller te raken; laatst heb ik voor mijn verjaardag weer vijf exemplaren gekregen. Ik kook graag uit mijn kookboeken. Sommige boeken gebruik ik voor maar een of twee recepten, uit andere kook ik wat meer verschillende dingen, maar allemaal zijn ze geliefd (al was het maar vanwege de plaatjes). In deze post benoem ik een paar van mijn favoriete recepten van dit moment.

Dulce-de-leche-ijs en walnoten-honingijs, IJstijd
Het bovenste boek op de stapel is IJstijd van Kees Raat. Echt een heel fijn, duidelijk kookboek vol met, je raadt het al, heerlijke ijsrecepten. Met dit hete weer denken veel mensen waarschijnlijk aan een verfrissend waterijsje of fruitige sorbet, maar ik blijf roomijs stiekem toch het lekkerst vinden. Deze zomer maakte ik voor het eerst het walnoten-honingijs uit dit boek, en het was werkelijk goddelijk. De walnotensmaak was duidelijk aanwezig en de honing gaf het ijs wat chics. Deze ga ik zeker vaker maken (ik heb me sowieso voorgenomen om vaker de ijsmachine te werk te stellen). Het dulce-de-leche-ijs is hier al jaren een vaste favoriet, ook heerlijk romig en met een lekkere karamelsmaak. Dit ijs bracht welkome verkoeling tijdens de hittegolf!

Pappardelle met rozenharissa, Simpel
Een recept uit een kookboek van een van de populairste kookboekenschrijvers ter wereld, Yotam Ottolenghi. In Simpel staat een heel arsenaal aan makkelijk te bereiden gerechten, dan wel omdat je een hoop werk van tevoren kan doen, dan wel omdat de ingrediënten in je voorraadkast staan, dan wel omdat het gerecht gewoon snel in elkaar te zetten is. Daarmee zijn veel gerechten geschikt voor een drukke doordeweekse avond. De pappardelle met rozenharissa is er daar één van; dit is echt zo’n gerecht dat ik klaarmaak als ik niet weet wat ik wil koken en is altijd een succes. Ik maak verse pappardelle, en maak de tomatensaus van verse cherrytomaatjes met wat meer harissa dan in het recept staat aangegeven voor wat extra pit. Ik voel me altijd een heel geslaagde kokkin als ik dit op tafel zet na een drukke dag.

Klassieke moussaka, Cyprus
Wij eten heel weinig vlees, maar dit gerecht vond ik echt zó lekker… Iedereen kent moussaka wel, een ‘laagjesschotel’ met aubergine, gehakt, aardappels, witte saus en een beetje kaas. In dit recept worden een romige bechamelsaus, ovengeroosterdeplakken aubergine, rauwe plakjes courgette en een kruidige gehaktsaus met rode wijn opgebouwd tot een complexe, hartverwarmende ovenschotel. Vooral die gehaktsaus maakt het gerecht bijzonder.

Zoeteaardappelmomo’s, Azië
Dit is een van de boeken die ik voor mijn verjaardag had gekregen en ik heb er gelijk vijf dagen achter elkaar uit gekookt. Het kookboek is geheel vegetarisch met veel (optioneel) veganistische recepten. Veel van de tofurecepten vond ik ook erg smakelijk, maar het recept dat ik hier wil uitlichten is er eentje voor ‘momo’s’, een soort dumplings. Je maakt ze heel eenvoudig van kant-en-klare gyozavelletjes met een net zo eenvoudige vulling van zoete aardappel. Maar lékker dat ze zijn! Ik denk dat het geheim hem zit in het feit dat je de dumplings eerst aan een kant bakt, en vervolgens gaarstoomt. Daardoor hebben ze aan een kant een heerlijek goudbruin knapperig korstje. En het zoutige dipsausje van sojasaus en sesamolie vormt een heerlijk contrast met de zoete vulling.

Dal makhani met naan, Basiskookboek India
Hoewel ik al regelmatig curry’s en dals maakte, hoopte ik met dit kookboek een wat authentiekere Indiase maaltijd op tafel te kunnen zetten. Een van de gerechten uit het boek die ik als eerste klaarmaakte, was deze dal met kidneybonen en urdbonen (waar ik toen nog nooit van had gehoord). Ik vond dit een heel bijzonder recept om te maken, omdat er allerlei ingrediënten werden gebruikt die ik nog nooit eerder had gebruikt. Toen ik de fenegriekblaadjes toevoegde ontstond er een hartige, kruidige geur die me werkelijk het water in de mond deed lopen. De geur en smaak van het gerecht deden me heel authentiek aan. De verse naan (ook uit dit boek) die ik erbij bakte, met knoflook en koriander, maakten de ervaring helemaal af.

Wat zijn jouw favoriete recepten van dit moment?

Heet van de naald: Stones on the Beach Hat (#1)

Een tijdje geleden begon ik met de Stones on the Beach Hat, een gratis patroon van Jennifer Knight. Het duurde even, maar vandaag deel ik het eindresultaat met je!

Ik vind het echt een plaatje! Zoals ik eerder had geschreven, heb ik een wol-zijdemix gebruikt die ik tijdens een make & take zelf heb geverfd in het mobiele atelier van Draadkracht. Het is echt een zijdezacht garen, en ik vind de kleuren echt mooi passen bij deze muts. Ik heb voor deze muts een 3 mm naald van KnitPro Symfonie gebruikt, en dan wel een rondbreinaaldje van 25 cm. Hoewel het ietwat dringen was op de naald vond ik het uiteindelijk best lekker werken.

Hoewel het patroon er voor een beginner misschien ingewikkeld uitziet, was het een vrij eenvoudige reeks herhalingen die ik na de eerste paar keren zelfs uit mijn hoofd kon doen. Het breide echt lekker weg, dus! Helemaal bij de kruin heb ik helaas wel een klein foutje zitten; ik liet een steek vallen, en die zat net in het ingewikkeldste stukje van het patroon, waardoor ik die niet helemaal meer kon repareren zoals de bedoeling was. Op de foto zie je een paar vrij grote rechte steken, dat had eigenlijk een ander soort steek moeten zijn waarbij je je lusje over een andere steek heen haalt (zoals in de rij erboven). Ik vond het zonde (en een beetje te spannend) om weer een stuk uit te halen, dus ik heb het maar zo gelaten. En ach, uiteindelijk zie je er zo goed als niks van.

Ik heb uiteindelijk minder dan 50 gram wol gebruikt. Ik heb dus nog genoeg over om in ieder geval nog bijpassende vingerloze handschoentjes of een col te maken, misschien zelfs allebei als ik een beetje zuinig werk. Ik kijk ernaar uit!

Review: aqua markers van de Action

Ze waren een tijdje geleden een echte hype: de aqua markers van de Action. Ik las veel positieve verhalen over deze goedkope waterverfstiften en nam zelf de proef op de som.

De aqua markers zijn verkrijgbaar in verpakking van 12 markers in een bepaalde kleurstelling. Er zijn zes sets met samen dus 72 stiften. Een set kost €3,99, een koopje dus! Door de populariteit kan het zijn dat ze soms uitverkocht zijn, maar de schappen bij de Action worden regelmatig bijgevuld. Ik had geluk en kocht gelijk alle zes de sets.

Er zijn dus zes verschillende sets. Nu ben je natuurlijk niet verplicht om die allemaal te kopen, maar de producent is wel zo slim geweest om elke set in één kleurstelling te maken. Zo heb je (tenminste, naar mijn mening) eigenlijk niet zo veel aan een enkele set, tenzij je van plan bent om heel specifieke dingen te tekenen. Je bent dus waarschijnlijk niet voor €3,99 klaar -maar aan de andere kant is 24 euro voor een hele trits stiften natuurlijk nog steeds heel voordelig. Ze zitten in een heel handig opstapelbaar rekje.

De eerste indruk van de stiften was gelijk goed. De kleuren zijn heel helder en zoals je op de foto kunt zien zijn ze echt goed met water te mengen. Ik was echt aangenaam verrast door de kleurintensiteit. Ik gebruikte hierbij een ‘water brush‘ (een synthetisch borsteltje met een waterreservoir); ik heb die speciaal gekocht om fijn met deze stiften te kunnen werken. Met een penseeltje heb ik ze nog niet uitgeprobeerd. Ik gebruik hiervoor ook vrij glad papier, omdat ik bij mijn ecolinestiften merkte dat het aquarelpapier dat ik toen gebruikte de kleurstof te snel ‘opzoog’ waardoor ik moeite had om de kleuren te vervagen en vloeiend te laten overlopen. Met het gladdere papier en de water brush had ik daar nu in elk geval geen last van, de kleuren zijn echt heel mooi te vervagen.

Hierboven zie je alle 72 kleuren die in de grote sets zitten. Op het eerste gezicht is het een mooie verzameling van prachtige, heldere kleuren. Toch heb ik hier een paar kritische noten bij. Ten eerste is het noodzakelijk dat je de kleuren eerst uitprobeert voordat je ermee gaat werken. De kleur op de dop van de stift is namelijk lang niet altijd hetzelfde als de kleur die er daadwerkelijk uit komt. Daardoor kan je toch nét iets minder makkelijk wat stiften uit je rekje plukken om mee aan de slag te gaan (ik hou het vel dat ik gemaakt heb altijd bij de hand bij het tekenen). Ten tweede lijken sommige kleuren wel heel erg op elkaar. Vooral bij de groene set valt dat op: deep green, forest green en veridian lijken allemaal behoorlijk hetzelfde. Maar ook orange en marigold zijn vrij identiek. Voor pale purple, purple grey en pastel violet geldt hetzelfde. Dus of je nou echt van 72 verschillende kleuren kan spreken…? Tegelijkertijd missen er wel nog een paar kleuren. Er zijn geen natuurlijke groene tinten (ik mis olijfgroen!) en dat is lastig als je stengels en bladeren wilt tekenen. Daar is zeker nog winst te behalen dus. Ik zag laatst tussen alle stiften bij de Action ook een kleinere set aqua markers liggen, met nieuwe kleuren. Wie weet komen daarmee ook wat natuurlijkere groentinten in de winkel terecht.

Zoals ik al eerder schreef, vegen de kleuren mooi uit met wat water en vloeien de kleuren ook mooi in elkaar over. Ook als de inkt al even op je papier zit, kun je de kleuren nog laten uitvloeien. Je hebt echt vrij weinig inkt nodig om een behoorlijk vlak te kunnen inkleuren. Dat kan je bijvoorbeeld goed zien bij de middelste foto: alleen de allerdonkerste stukjes blauw zijn direct met de stift gedaan. Voor minder intense kleuren raad ik je aan om eerst wat inkt over te brengen op een stukje plastic en dit vervolgens met behulp van een kwastje of water brush op de papier aan te brengen. De stiften hebben twee verschillende punten, namelijk een dikkere, iets zachtere punt, en een heel dun puntje. Ik merk dat het een stuk makkelijker is om de kleuren te laten uitvloeien met de dikkere punten; de dunne punten zou ik alleen voor details gebruiken.

Al met al kan ik zeggen dat, ondanks dat ik de kleuren misschien wat moet aanvullen met andere waterverfstiften, ik heel tevreden ben over de aqua markers van de Action. Enzeker voor deze prijs!

Recept: Warme aardappelsalade met zalm

Als ik naar Amsterdam ga lunch ik regelmatig bij Kessens. De eerste keer at mijn vriend een heerlijke salade met aardappels, boontjes en zalm. Een warme versie van dit gerecht als avondeten leek me wel wat, maar het duurde even voordat het ervan kwam. Nu kan ik eindelijk het recept met je delen!

Voor 2 personen
Ingrediënten:
– 200 gram cherrytomaatjes (aan het takje is het mooist)
– Olijfolie
– 2 eieren
– 300 gram licht kruimige aardappels
– 150 haricots verts
– 200 gram zalm
– 1 lente-uitje
– 1 bosje dille
– 1 el grove mosterd
– 1/2 el honing
– 1 el citroensap
– 40 gram veldsla

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 150 °C. Leg de tomaatjes in een ovenschaaltje (of maak een bakje van aluminiumfolie), besprenkel ze met een beetje olie en bestrooi ze met wat zout. Pof de tomaatjes ongeveer 45 minuten in de oven (je kan ze er alvast inleggen voordat de oven heet is). Zet apart. Kook de eieren half zacht, laat ze schrikken en pel ze.
Spoel de aardappels goed af, snijd eventuele uitlopers of plekjes van de aardappels (je hoeft ze niet te schillen) en snijd ze in grove (net aan hapklare) stukken. Snijd de haricots verts doormidden. Kook de aardappels in ongeveer 9 minuten beetgaar en voeg halverwege de kooktijd (na 4-5 minuten) de haricots verts toe. Giet af en spoel even af onder koud water zodat de boontjes mooi groen blijven.

Verhit wat olie in een grote pan op middelhoog vuur. Bak de zalm het liefst als één groot stuk. Bestrooi hem met zout en peper en bak hem enkele minuten per kant, tot hij mooi goudbruin is aan de buitenkant en nog een klein beetje rosé aan de binnenkant. Als je zalm met huid lekker vindt, kan je dat uiteraard ook gebruiken (tip: haal na het bakken de huid los en bak die apart extra krokant in de pan). Haal de zalm uit de pan en ‘breek’ hem in stukjes.

Bak de aardappels en haricots verts even aan in de pan waar de zalm in is gebakken. Snijd ondertussen de lente-ui in ringetjes en pluk de dillenaaldjes en snijd de gekookte eieren en grove stukken. Voeg de mosterd, de honing en het citroensap toe aan de aardappels en boontjes en meng dit door elkaar. Voeg nu ook de lente-ui, dille, zalm, eieren en veldsla toe en meng dit door elkaar.

Schep de salade op een bord en leg er een trosje gepofte tomaten op. Eet smakelijk!

Recept: Coco-chocogranola, versie 2.0

Een tijdje geleden maakte ik mijn eigen kokos-chocoladegranola. Hij was heel lekker, maar ik vond toch dat het nog wel beter moest kunnen. De tweede keer dat ik hem maakte, voegde ik daarom extra kokos en cacaopoeder toe om de smaak intenser te maken. En omdat ik toen toch bezig was, voerde ik nog wat aanpassingen door. En zie hier: coco-chocogranola versie 2.0!

Ingrediënten:
– 300 gram havermout
– 20 gram amandelschaafsel
– 60 gram kokos
– 30 gram cacao
– 5 gram suiker
– 30 gram honing
– 75 gram olie

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 150 °C. Doe alle droge ingrediënten in een kom en roer ze goed door elkaar. Voeg de honing en de olie toe en meng alles goed door elkaar.

Spreid het mengsel uit op een bakplaat en bak dit 45 minuten tot een uur in de oven tot het droog is. Roer het regelmatig even door. Verhoog voor de laatste 5-10 minuten de oventemperatuur naar 170 °C om alle ingrediënten ook een beetje te roosteren. Laat de granola helemaal afkoelen voordat je hem overdoet in een goed afsluitbare pot.

Recept: Pasta met paprikasaus en gegrilde halloumi

Als je naar de laatste paar recepten op mijn blog kijkt, zie je wel dat ik gek ben op witte kaas in allerlei vormen. Deze keer maak ik een heerlijke zomerse pasta met gegrilde halloumi. De pastasaus van verse tomaatjes en geroosterde paprika geeft echt een zomers gevoel. En je kunt spelen met de kleur: afhankelijk van de paprika’s en tomaatjes die je gebruikt, wordt de saus rood, oranje of geel. De gegrilde halloumi vormt een lekker zoutig contrast met de ietwat zoete saus. Gauw maken dus!

Voor 2 personen
Ingrediënten:
– 2 paprika’s (rood, oranje of geel)
– Olijfolie
– 1 ui
– 2 teentjes knoflook
– 1/4 tl gerooktepaprikapoeder
– 250 gram cherrytomaatjes of andere kleine, zoete tomaatjes
– 1 takje rozemarijn
– 150 gram korte pasta, zoals penne
– 225 gram halloumi (dat is één pakje)
– Een klein bosje bladpeterselie
Extra nodig: staafmixer of blender

Bereidingswijze:
Rooster eerst de paprika’s. Verwarm de oven voor op 200 °C. Snijd ondertussen de paprika’s in de lengte doormidden en verwijder de steeltjes, zaadlijsten en zaadjes. Leg de paprikahelften met de bolle kant naar boven in een ingeoliede ovenschaal en rooster ze 20-25 minuten. De schil moet zwarte blazen krijgen. Haal de schaal uit de oven en dek hem goed af. De stoom zorgt ervoor dat je na het afkoelen de velletjes makkelijk van de paprika’s af kunt trekken. Als er hierbij wat vocht uit de paprika’s komt, bewaar dat dan voor in de saus. Hak de paprika’s in grove stukjes.

Snipper de ui en de knoflook. Dat hoeft niet heel netjes, want de saus wordt later gepureerd. Snijd de tomaatjes alvast in vieren en hak de naaldjes van de rozemarijn fijn.

Verhit een scheutje olie in een grote pan en fruit de ui en knoflook een paar minuten tot ze glazig zijn. Voeg het gerooktepaprikapoeder, de cherrytomaatjes en de rozemarijn toe, en bak dit nog een minuut of twee mee. Voeg de stukken paprika (en eventueel vocht van de paprika’s) toe en schenk eventueel nog een scheutje water in de pan zodat alles een beetje kan koken. Breng dit aan de kook, en laat de saus zo’n 10 minuten zachtjes pruttelen. Pureer de saus daarna met de staafmixer of in de blender en breng op smaak met zout en peper.

Kook de pasta beetgaar volgens de aanwijzingen op de verpakking en giet af. Bak ondertussen de halloumi. Snijd de halloumi in acht plakken van ongeveer een halve centimeter dik. Verhit een scheut olijfolie in een koekenpan en bak de halloumi op vrij hoog vuur in een paar minuten aan beide kanten goudbruin. Als je een grillpan hebt, bestrijk dan de halloumi met wat olie en grill de halloumi enkele minuten aan beide kanten. Hak de peterselie fijn en meng de pasta en peterselie door de saus. Dien de pasta op met de plakjes gegrilde halloumi en een lekkere olijfolie.

Suggesties voor aanpassingen:
Haast of geen zin in het werk? Gebruik dan kant-en-klare geroosterde paprika’s uit een pot. Als je van een beetje pit houdt kun je tegelijk met de pasta en peterselie wat chilivlokken toevoegen.

Succes met dit recept!

Op de naald: Alweer een sjaal (#3)

Ik haak nu een aantal jaar en heb al best wat projecten voltooid. En wat is nu een simpel, leuk doorhaakwerkje? Juist, een sjaal. Hoewel ik al heel wat sjaals gemaakt heb (daar komt vast ook binnenkort een bericht over), vond ik het weer tijd voor een nieuwe. Deze keer maakte ik mijn eigen ontwerp.

Een tijd geleden al viel ik voor het mooie kleurverloop van Scheepjes Whirl. En wat ook heel handig is: er zit maar liefst 1000 meter garen op één bol. Ideaal dus om, je raadt het al, sjaals mee te maken.

Zoals gezegd wordt dit een sjaal naar eigen ontwerp. Ik besloot een eenvoudig filetpatroon te maken met schuine lijnen die elkaar kruisen zodat er ruiten ontstaan. Filet haken kan je zo eenvoudig of ingewikkeld maken als je zelf wilt, maar de basis bestaat altijd uit stokjes en lossen. Door gaatjes te maken door een losse tussen twee stokjes in te haken, kun je bijna elk patroon maken. Ik koos dus voor een ruitpatroon, dat ik zal delen als ik de sjaal af heb, zodat je zelf ook aan de slag kan. Het eindresultaat zie je volgende keer!

Recept: Gevulde paprika’s met Turkse kaas

Vorige week schreef ik over filodeegrolletjes gevuld met van die lekkere Turkse witte kaas. Vandaag laat ik je zien wat je met de rest van die Turkse kaas kunt doen. Een echt recept voor knoflookliefhebbers, want er gaat wel een hele bol knoflook in! Omdat de knoflook gepoft wordt, wordt hij heerlijk zacht en zoet van smaak.

Voor 2 personen
Ingrediënten:
– 1 bol knoflook
– Olijfolie
– 1 grote ui
– 3 takjes tijm
– 1/4 theelepel gerooktepaprikapoeder
-1 eetlepel paprikapasta (of gebruik tomatenpuree en wat paprikapoeder)
– 1/2 theelepel gedroogde oregano
– 400 gram passata
– 100 gram witte rijst
– 150-200 gram peynir
– Klein bosje bladpeterselie
– 2 paprika’s (kies zelf je favoriete kleur)

Bereidingswijze:
Pof eerst de knoflook. Verwarm de oven voor op 150 °C. Snijd de bovenkant van de bol knoflook af zodat de teentjes bloot komen te liggen. Leg de bol op een stukje aluminiumfolie, besprenkel hem met wat olijfolie, en pak hem dan in in het folie. Pof de knoflook minimaal een uur, totdat de teentjes helemaal zoet en zacht zijn geworden (controleer dit even door er na het poffen voorzichtig op te duwen).

Maak nu de rest van de vulling. Snipper de ui en ris de takjes tijm. Verhit wat olijfolie in een grote pan en fruit de ui een paar minuten tot hij glazig is. Voeg de tijmblaadjes, het gerooktepaprikapoeder en de paprikapasta toe en bak dit even mee.

Voeg de oregano, passata en rijst toe en breng het geheel op smaak met zout en peper. Breng dit aan de kook en laat dit zachtjes 25-30 minuten pruttelen tot de rijst gaar is. Voeg als het mengsel te droog wordt een beetje water toe. Het moet qua vochtigheid op risotto lijken. Hak ondertussen de bladpeterselie fijn en verwarm de oven voor op 180 °C. Voeg als de rijst gaar is de peterselie toe, verbrokkel de helft van de kaas boven het mengsel en knijp de knoflookbol uit boven de pan. Roer alles goed door elkaar.

Snijd de paprika’s in de lengte doormidden en verwijder de zaadlijsten en zaadjes. Leg ze in een ingevette ovenschaal met de bolle kant naar beneden en schep ze goed vol met de vulling (duw de vulling ook goed aan). Als je teveel vulling hebt, kun je deze ook naast de paprika’s scheppen en meebakken in de oven. Verkruimel de rest van de kaas boven de paprika’s (dit moet je misschien ook een beetje aandrukken) en bak de paprika’s 25-30 minuten in de oven.

Geniet ervan!

Recept: filorolletjes met Turkse kaas

Deze keer een lekker snackje of bijgerechtje bij bijvoorbeeld een soep of groenteschotel: rolletjes van filodeeg met een heerlijke kaasvulling. Ik gebruik hiervoor peynir, dat is een Turkse witte kaas die een beetje lijkt op feta. Peynir (of voluit beyaz peynir, aangezien ‘peynir’ eigenlijk gewoon ‘kaas’ betekent) is er van koeienmelk, maar ook van geiten- en schapenmelk en is lekker kruimelig en zilt van smaak. En best bijzonder: het wordt verkocht in blikken (hoewel er vast ook winkels en kramen te vinden zijn waar ze het vers voor je scheppen). Ik gebruikte deze keer de schapenvariant, maar ik zou zeggen: proef ze allemaal en kies je eigen favoriet.

Voor 10 rolletjes
Ingrediënten:
– 1 ingelegde citroen (of gebruik de rasp van een citroen als je dit niet kunt vinden)
– Een klein bosje dille
– Een klein bosje peterselie
– 200 gram peynir
– Zwarte peper
– 10 vellen filodeeg
– 2 eetlepels ghee (of gebruik boter)
Extra nodig: kwastje

Bereidingswijze:
Als je diepvriesfilodeeg gebruikt: ontdooi je filodeeg voorzichtig ingepakt(!) in de koelkast. Verwarm de oven voor op 200 °C.

Maak de vulling: Snijd het vruchtvlees uit de ingelegde citroen. Gooi het vruchtvlees weg en hak de schil fijn. Haak de naaldjes/blaadjes van de peterselie en dille en hak ook de kruiden fijn. Doe dit in een schaal en verkruimel de peynir erboven. Maal hier flink wat verse zwarte peper overheen en meng alles goed door elkaar.

Smelt de ghee in een pannetje of de magnetron. Leg een vel filodeeg op je aanrecht of snijplank. Bestrijk het filodeeg met een beetje ghee en leg hier een tweede vel filodeeg op. Snijd het filodeeg doormidden zodat je twee lange stroken krijgt; dit worden twee rolletjes.
Leg een beetje vulling aan de bovenkant van een filodeegstrook. Rol het filodeeg een klein stukje op. Vouw dan de zijkanten naar binnen en bestrijk het stuk filodeeg dat nog niet is opgerold weer met een beetje ghee. Rol het rolletje nu verder op en leg het met de naad naar beneden op een bakplaat. Maak zo alle rolletjes. Probeer snel te werken, want filodeeg droogt heel snel uit.

Bestrijk de rolletjes met nog een klein beetje ghee en bak ze zo’n 12-15 minuten in de oven, of tot ze mooi goudbruin zijn.

Suggesties voor aanpassingen:
Wil je een smeuïgere, smeltende vulling? Vervang dan de helft van de peynir door een goede mozzarella. Ingelegde citroen heeft een andere smaak dan een verse citroen. In dit recept is de smaak behoorlijk aanwezig. Als je dat nog een beetje spannend vindt of te overheersend, kun je de schil van een halve ingelegde citroen gebruiken. Als je graag een knapperige vulling wil, kun je wat gehakte pistachenoten toevoegen.

Eet smakelijk!

Op de naald: geen trui, maar een muts (#2)

In mijn vorige bericht schreef ik dat mijn eerstvolgende project een trui zou zijn. Tja, dat plan is niet helemaal doorgegaan… Hoewel ik inderdaad een klein stukje van de boord heb gebreid, op de ook al eerder genoemde sokkennaalden, vond ik het toch wel slim om eerst met een iets kleiner project te beginnen en de trui nog even te laten voor wat hij was.

Nog een reden om eerst aan iets anders te beginnen was het garen. Toen ik in februari op de Handwerkbeurs in Zwolle was, maakte ik kennis met Draadkracht. Op de website van de Handwerkbeurs zag ik dat er een superleuke ‘make & take‘ gepland stond: je kon zelf een streng garen verven en vervolgens mee naar huis nemen. Dat leek me wel zo ontzettend leuk dat ik me gelijk had ingeschreven. Die middag heb ik echt ontzettend veel plezier gehad met het verven. Ik koos voor een mix van wol, bamboe en zijde. Het eindresultaat vond ik beeldschoon. Dit garen zou in een mooi project terechtkomen!

Maar wat kon ik nou maken met één zo’n bol? Dat wist ik nog niet zo goed. Tenminste, ik had wel enig idee: je kan sokken breien, maar het leek me een beetje zonde om deze zeer speciale bol alleen maar aan mijn voeten te hebben. Een col of sjaal leek me ook niet zo handig, aangezien ik dat nu juist leuk vind om te haken (en ik heb al behoorlijk wat sjaals…). Uiteindelijk koos ik voor een muts, want daar heb ik er nog niet zoveel van. Ik koos na wat zoeken op Ravelry voor de Stones on the Beach hat, een gratis patroon van Jennifer Knight. Hij werd als vrij eenvoudig beoordeeld maar ik vond het patroontje erg aantrekkelijk eruit zien. Echt een project om mijn garen in het (winter)zonnetje te zetten.

Ik heb hiervoor nog maar één ding gebreid: een heel eenvoudige muts, op 4mm naalden, die ik plat moest breien en vervolgens in de rondte heb vastgenaaid. Maar omdat ik wel al veel gehaakt heb, had ik het breien wel redelijk vlot onder de knie. Ook bij deze muts gaat het me goed af! Ik kan al redelijk vlot breien en heb zelfs het patroon al een beetje in mijn hoofd. En ook mijn steken zijn al behoorlijk gelijkmatig. Ja, dit lijkt een project te gaan worden om trots op te zijn.

Ik verwacht dat deze muts vrij snel af zal zijn. En dan? Dan ga ik toch echt aan die trui beginnen.